Encryptie bestaat eigenlijk al heel lang. De romeinen maakten er al gebruik van. Het grote probleem was echter hoe je degene op de hoogte moest stellen, op welke wijze het encrypte document gedecrypt moest worden.

Tegenwoordig kan men de telefoon gebruiken om de code door te geven, maar met de hedendaagse apparatuur is afluisteren een fluitje van een cent. Met andere woorden, het is niet echt veilig.
Philip Zimmerman had een oplossing voor het probleem. Hij kwam met het plan dat het pgp project uit twee sleutels moest bestaan. Een publieke sleutel en een prive sleutel. (Uitleg over het maken van de sleutels)
Het programma kan tot ruim 4000 bits encrypten, wat letterlijk biljoenen aan mogelijkheden oplevert. Normaal gesproken worden gegevens gecrypt tot 128 bits. Dit levert zoveel mogelijkheden op, dat er een gigantische hoeveelheid supercomputers aan elkaar gesloten moet worden om het te oncijferen. Het is ooit iemand gelukt om een 40bits bericht te kraken. Hij had hiervoor 110 werkstations, 2 supercomputers en 8 dagen nodig. Pgp gaat verder dan 4000 bits encryptie, mits ze geen betere manier hebben gevonden om codes te kraken, zouden ze er tot de volgende ijstijd over doen om het te ontcijferen, aldus Philip Zimmerman. Ondanks dat er een lek geconstateerd was in een van de versie`s en inmiddels het lek verholpen is, blijft het gewoon het ultieme programma om te gebruiken. De uitleg omvat meer dan 350 pagina`s, maar het programma is gebruiksvriendelijk.